Η αρχή ξεμύτισε όπως τα φυλλαράκια των βολβών από το χώμα τις τελευταίες μέρες του χειμώνα. Κοίταξε γύρω της και άρχισε δειλά δειλά να απλώνεται στις πρώτες γραμμές του χαρτιού. Μετά από μερικές δεκάδες λέξεις η γραφή χαλάρωσε. Έγινε πιο σταθερή όπως η αναπνοή που συνέρχεται από μια έκπληξη ή ένα φτέρνισμα.
Η μέση άρχισε να ξετυλίγεται πιο σίγουρη γεμάτη αυτοπεποίθηση. Ο γραφικός χαρακτήρας δείχνει τώρα όλο και πιο σταθερός, τα γράμματα γίνονται στακάτα και στρογγυλά. Η ιστορία παίρνει σιγά σιγά σάρκα και αίμα μπλε. Ζωντανεύει και αποκτά μορφή, ύφος, νόημα, υπόσταση. Τα μάτια την ρουφούν με ενδιαφέρον. Τα χέρια κρατούν σφιχτά τις σελίδες.
Δράση, μυστήριο, έρωτας, προδοσία. Ανθρώπινες σχέσεις, εσωτερικά τοπία, υπαρξιακές αγωνίες, φυσικό περιβάλλον. Ιδέες, χιούμορ, κενότητα, ευφυΐα, ματαιοδοξία… Όλα όσα απασχολούν την ανθρώπινη ύπαρξη στριμώχνονται στη μέση.
Κι ύστερα ήρθε το τέλος. Η ιστορία ολοκληρώθηκε. Το βλέμμα κόλλησε στην τελευταία σελίδα να ατενίζει το κενό κάτω από τις τελευταίες λέξεις. Το βιβλίο έκλεισε. Η αρχή και η μέση σπρωγμένες από το τέλος επέστρεψαν στον σκοτεινό χάρτινο κόσμο τους.
Περιμένουν ανυπόμονα τον επόμενο αναγνώστη να τις απελευθερώσει.